diverse trainingstochten o.a. rijssen steinfurt münster winterswijk rijssen
Deel 1 Rijssen Praag 2003
Deel 2 Minden Hannovers Münden 2005
Deel 3 Hann. Münden - Hann. Münden via Fulda en Werra 2007
Deel 4 Lüneburgerheide radtour 2008
aug 2008 der Lüneburger radtour
Het is weer eind augustus, het fietsgevoel begint te kriebelen. De plannen zijn al lang gemaakt dus kan de reis zo beginnen.
Wim zet deze keer de route uit, hij heeft voor dit jaar de Lüneburger heide gekozen en daar een culturele fietsroute van gemaakt, d.w.z. we gaan wat bijzondere dingen bekijken en bezoeken.
Dag 1 "waad oe waad oe zie scheet met scharp"
Het is maandagmorgen 25 augustus 05.45 u. De wekker loopt af en ik sta gelijk naast het bed, zet koffie, eet een broodje en zet de spullen vast klaar. Wim komt mij zo halen dus dan moet je klaar staan. De fietsbanden zijn hard opgepompt en de tent en fietstassen staan al gepakt dus kan het zo in en op de auto worden gepakt. Onze bedoeling is 06.30 u. te vertrekken en dan naar Schneverdingen te rijden, daar de auto te stallen om daarna de eerste etappe te fietsen. Wim is op tijd en na wat geklungel en een kopje koffie van Gerda vertrekken we richting De Lutte. Via de A1 naar het Bremer Kreuz en Rotenburg dan de borden opgezocht van Schneverdingen. Tegen 10.30 stoppen we bij het station en parkeren daar de auto en pakken we alles op de fiets. Het weer is goed, geen zon maar ook geen regen alhoewel het er soms wel naar uitziet. De eerste etappe moet ons in Winssen-Aller brengen. We fietsen rustig over de fietspaden en genieten van de bossen, berkenbomen en de heidekartoffelen die op elke plek worden aangeboden. Soltau is het eerste dorpje waar we door fietsen en lopen nog even door het centrum, hier hebben we onze fleecetruien uitgedaan omdat de temperatuur binnen een uur was opgelopen van 16 naar 24 graden. We genoten van het zonnetje die zo nu en dan goed doorbrak. In Fallingbostel dronken we een kopje koffie en zochten we de weg op naar het militaire oefenterrein waar ik nog heb gereden in mijn diensttijd. Mijn taak was toen, als marechaussee, het begeleiden van militaire rupsvoertuigen op de openbare weg. zodoende kende ik het terrein In Fallingbostel gingen we de Truppenübungsplatz op en zo konden we via de tankbaan lekker opschieten (woordspeling) we zijn namelijk van de tankbaan afgeschoten. We hadden er zo`n 15 km opzitten toen we even wilden rusten, appeltje eten, water drinken enz. We werden aangesproken door een patrouille van de truppenübungsplatzwache en werden onvriendelijk verzocht het verboden terrein te verlaten want er werd met scherp geschoten. We hadden geen zin in lekke spaken en banden zodat we maar met spoed een andere weg hebben opgezocht. We waren uiteindelijk banger voor de schapen dan voor de politiemannen want er liepen wel 500 heideschapen die onder de hoede van een schaapherder en zijn hond op ons pad kwamen. Later hebben wij nog met een aantal Nederlandse militairen staan praten die ook op schietoefening waren. We waren inmiddels al aardig in de buurt van onze bestemming Winssen en gingen op zoek naar de camping. We hadden al snel wat gevonden en voelden ons wel thuis tussen de eenden die net zoveel schijten als eten Het diner bestaat uit macaroni uit een pakje en een toetje van de Aldi het smaakt in de buitenlucht net zo goed als een 3 gangen menu. Na zo`n 80 km. fietsen en een paar biertjes kun je dan heerlijk genieten aan de waterkant met een sterrenhemel zo onmetelijk groot dat je er stil van wordt.De eenden zijn verdwenen en wij verdwijnen in de tent om lekker uit te rusten voor de volgende dag.


DAG 2 "doar wo`j stille van"
We waren vroeg wakker en na het wassen scheren en het oppakken van de hele santemekraam( het is zoveel dat je denkt "hoe krijg ik het weer allemaal mee") starten we 09.15 en zoeken een bakkertje met koffie en broodjes. Heerlijk gegeten en even plannen gemaakt hoe we fietsen en wat we gaan bekijken. We gaan van Winssen-aller richting Wulle naar Bergen-Belsen.Vlak voor Bergen-Belsen ligt Gedenkstätte Belsen, een plek waar ooit het concentratiekamp was en nu een herdenkingsplek. Wij parkeren onze fietsen en lopen zwijgzaam rond in het grote betonnen gebouw die de sfeer van opsluiting en gevangen zitten goed weergeeft, een beklemming die je eigenlijk niet kent. We horen op de achtergrond het schieten van kanonnen en mitrailleurs, ik word er koud van. Na een uur van bezinning en herdenking stappen we weer op de fiets, niet naast elkaar maar een eind achter elkaar, ieder met z`n eigen gedachten kilometers lang. Via Bergen, Hermannsburg, Unterlüss, Suderburg naar Uelzen. In Uelzen nemen we de tijd om met de fiets aan de hand door de stad te lopen. Een mooi centrum en een bezoek aan het stationsgebouw die onder architectuur van Herr Hundertwasser is gebouwd


Bijzonder bijzonder is onze mening en laten het bouwwerk liggen zoals die er staat.
In de duitse dorpen en steden hebben ze de onhebbelijke gewoonte om putdeksels altijd op rijwielpaden te maken. Het meest irritante is putdeksels die net boven het rijwielpad uitsteken en op- en afritten op fietspaden, we worden er mee geconfronteerd maar we proberen ze altijd te ontwijken ( soms met een zucht andere keer met een oei of auw.) slalommen is de enige oplossing maar lukt niet altijd. Onze zadels en achterwerken krijgen er flink van langs. Weer zien we grote boerderijen die als het ware een soort dorp vormen en overal zijn de heidekartoffelen in de verkoop. Het weer is goed, we fietsen in korte broek en T shirt en fleece vest met een temperatuur van 21oC. richting Wester-weyhe want daar is een camping waar wij kunnen overnachten. Op de camping eten we een schnitzel en komen aan de praat met een man die uit Hengelo komt, zijn vrouw had een camping in Uelzen geboekt, zij dacht dat het Uelzen vlak over de grens was (scheelt 300 km).Na een kort gesprek weet Wim waar hij woont en kent de familie en ik ken zijn baas die in Bathmen woont, kleine wereld dus. Voor we gaan slapen proberen we nog even een flesje wijn en verdwijnen dan in onze slaapzakken na een gevarieerde culturele fietsdag.
DAG 3 "115 km en bier voor €0,50 "
Lekker uitgerust komen we na het wassen,scheren en oppakken van de bagage weer een beetje op gang. De eerste kilometers doen we altijd in een lage versnelling om de spieren weer warm te krijgen, later zetten we een tandje bij en gaat het weer wat makkelijker. Van Uelzen Wester weyhe willen we via Bad Bevensen en Bienenbuttel naar Lüneburg fietsen. Op de kaart zien we dat er een "seitenkanal" van de Elbe naar Uelzen loopt, deze route is lekker vlak en zonder verkeer, zo schiet het lekker op. De zon schijnt lekker en fietsen langs het water is ook leuk, je ziet eens wat anders dan auto`s. Bij de haven van Lüneburg buigen we af richting de stad. Lüneburg is een Hanzestad en het centrum staat bekend om z`n mooie bouwstijl, veel trapgevels en pakhuisachtige gevels, je ziet er duidelijk de link met de Hollandse Hanzesteden. Lekker even koffie gedronken op een terrasje en natuurlijk kijk je ook hier je ogen uit. We stappen weer op onze fietsen en rijden richting Adendorf en Artlenburg. De omgeving wordt nu wat platter en de begroeiing doet ons sterk denken aan Nederland Riet, populieren en wind die je altijd tegen hebt, andere boerderijen en een dreigende bui geven een kil gevoel. Na een uur of 2 fietsen zien we de Elbe stromen, druk bevaren met vrachtboten. We voelen steeds meer tegenwind maar met een stuk dröge wos peppen we ons weer op en fietsen langs de Elbe richting Winssen-Luhe. Wim heeft de kaart zorgvuldig bestudeerd en weet daar een camping zodat de etappe niet te lang wordt. Wim wist niet dat er een wegomleiding was die ons via een andere route naar Winssen stuurde. Om 16.00 u. stonden we in de plaats een Infobord te bestuderen om een camping te zoeken, blijkt dat we 20 km. terug moeten fietsen. jonge en oude Duitsers willen ons met raad en daad helpen maar ook zij weten geen andere oplossing dan terug te fietsen. Daar hebben wij geen zin in omdat we morgen dan dat rotstuk nog een keer moeten fietsen. Kleine vergadering met nog een stuk dröge wos, besluiten we om nog maar even door te trappen. Eerst wordt er nog wat brood gekocht en wijn voor het diner en zetten dan koers richting Luhdorf, Bahlburg, Vierhöfen, Salzhausen naar Garlstorf. Inmiddels hebben we 110 km gefiets en ik begin al een beetje te morren en zeg tegen Wim, "eerst een biertje en dan de tent opzetten", daar is Wim het wel mee eens, we hebben hard gewerkt vandaag. We komen op een mooie camping en laten ons inschrijven en zoeken de kantine. Wij moeten op stoelen met kussentjes gaan zitten zegt de mevrouw die ons bier komt brengen. Zoals altijd betaald Wim, hij pakt het geld en gelijk zie ik hem wit wegtrekken, ik kijk bezorgd, misschien toch te ver gefietst? of is het bier zo duur dat de kas bijna leeg is? Ik zie zijn hoofd veranderen in een grote grijns en hoor hem zeggen "Bitte nog zwei bier" en tegen mij, 'Jan, bier kost hier maar 2 kwartjes" Het smaakt geweldig en praten nog even met wat andere gasten die natuurlijk willen weten waar wij vandaan komen en waar we naartoe willen. Vanavond eten we mosterdsoep met dompelbrood een goed glas wijn met dröge wos en een toetje maar dat weet ik niet zeker! Een wandeling over de camping laat ons zien hoe het ook kan, geweldig mooi sanitair prima gras, grote plekken en overal schoon. 22.30 liggen we ieder in onze tent te dromen van putdeksels
.

DAG 4 "REGEN OF GEEN REGEN"


Het fijne droge gras van gisteravond is veranderd in nat kledder gras. We pakken onze tenten weer op de fiets en hopen dat het droog blijft. Onze fietsen staan onder de grote beukenbomen en zo krijgen we alles weer redelijk droog in en op de fietsen. Juist als we weg willen gaan begint het te regenen, we overleggen of we een cape, regenjack of fleece aandoen. Het wordt weer snel droog dus korte broek met fleecevest is meer dan voldoende. Wij waren gewaarschuwd, richting Egerstorf moeten we een flinke klim maken, dus een kleine 10 min. na ons vertrek hebben we allebei de rug al nat van het zweet. Der Bäckerei/konditorei is in zicht en we laten ons verwennen met een lekker ontbijt met koffie zoals we dat elke morgen doen. Doordat we de etappe van gisteren verlengd hebben hoeven we vandaag wat minder kilometers te maken, we vinden dat niet erg en nemen de tijd om wat meer om ons heen te kijken. we schatten de afstand op zo`n 50 km. en dat is voor ons een peulenschil. Het weer is goed om te fietsen, droog met zo nu en dan een beetje zon en een redelijke temperatuur. Schneverdingen is onze eindbestemming en daar komen we steeds dichter bij. Op weg naar het eindpunt komen we in de buurt van Behringen een rare vogel tegen, of eigelijk 2 vogels , ze zitten op het stoppelland en maken trompettergeluid. Het geluid wordt gemaakt door de beide dieren, het is alsof ze met elkaar communiceren. Wij denken dat het kraanvogels zijn. Bij navraag is dat ook zo. In sept. verzamelen ze zich, om als groep de trektocht naar het zuiden te maken. Leuk om het te zien maar zeker ook om het te horen, het geluid is hard en het weerkaatst tegen de bosrand. Het is 12.15 als we Schneverdingen bereiken en gaan uiteraard eerst even kijken of het met de auto goed gesteld is, dat is zo en we gaan nog even het centrum in om een lekkere kop koffie te nemen voor we ons weer omkleden tot normale reizigers. Eindelijk weer een normale onderbroek zonder een zemen stuk. Ongeveer 14.00 uur vertrekken we richting Nederland en gaan een warm hapje eten bij DE MARKIES in Rijssen. Even napratend komen we tot de conclusie dat het een geslaagde tocht is geweest met veel variatie in landschap maar ook in cultureel opzicht was deze tocht bijzonder.
Waar gaat volgend jaar de reis heen??????
============================================================================================
Hann. Münden naar Hann. Münden
langs de Fulda en de Werra
aug. 2007
gefietst met Wim van den Noort
fietsroute 310 km .
De planning was om in 2006 deze fietstocht te maken, slecht weer en een verbouwing van onze nieuwe woning maakten het onmogelijk dit te doen. we hebben de plannen gewoon een jaar uitgesteld.
De reden om een fietstocht te maken in de buurt van Hann. Münden is, dat ik er ontzettend genoten heb van de omgeving en de fietspaden langs de rivieren daar (Rijssen _ Praag) en omdat wij in 2005 de Weserradweg beëindigd hebben in Hann. Münden.
27 augustus 2007 `s morgens vroeg stond Wim met de auto voor om ook mijn fiets achter op de auto te monteren, hij was wat laat maar stak al snel een klein sigaartje op, een goed teken. Op naar Hannovers Münden
10.30 u. zijn we gearriveerd en hebben onze fietsen bepakt en na een kwartiertje zijn we vertrokken richting Kassel.
Al snel hebben we de route te pakken en genieten we van de route langs de Fulda, het is een genot om te fietsen langs de rivieren, auto`s en motoren en ander lawaaimateriaal kom je niet tegen, het is er heerlijk rustig. Met een uurtje zijn we in Kassel en fietsen via goed aangegeven routes door de stad waarbij we een lang traject fietsen langs het Documenta terrein,. Kassel heeft een permanente "Ausstellung" gelegen op/ in een groot park
Langs veel sportterreinen aan het water komen we weer buiten de bebouwde kom en fietsen we weer door het groen, weilanden en bossen wisselen elkaar af, het weer blijft uitstekend en zo genieten we van elke kilometer,
Op enkele stukken in het traject moeten we
behoorlijk klimmen dan is het hard werken, maar zijn we dan boven dan kijk je
met voldoening terug en denk je "peanuts", De Fulda wordt
ongemerkt smaller en rustiger, we kunnen hier en daar zien dat de rivier in
voor en najaar best een bredere vorm heeft, gebouwen en bomen dragen sporen van
een hoge waterstand.
We zetten koers richting Melsungen, hier en daar stappen we even af, of voor een bezichtiging van een dorpskern of een kopje koffie, we hebben ons voorgenomen om er een recreatieve tocht van te maken alhoewel..... als je weer zo`n kuitenbijter achter de kiezen hebt praat je niet meer van recreatie "det is pokk`ln" of te wel hard werken.zegt Wim. Het is fijn veel tijd te hebben, je stapt eens af om te vragen of je nog wel op de goede route zit en zo kom je in gesprek met allerlei mensen, wat ook altijd leuk is , je staat op een kruispunt met een routekaart en kijkt heel aandachtig alle kanten op, er komt altijd wel iemand die zegt "und wohin wollen Sie Junge leute?" en dan is er zo een gesprek aan de gang. een enkele keer gaat het gesprek dan zo "von wo kommt euch?" Wir kommen aus Holland, verdammt das ist weit weg. "Genau" zegt Wim dan met een stalen gezicht, terwijl z`n auto 50 km terug staat.
De campings langs de Fulda zijn dun bezaaid, we hebben ons voorgenomen in Rotenburg te overnachten, de afstand tussen Hann. Münden en Rotenburg was moeilijk te achterhalen aangezien we langs een rivier fietsen is de afstand langer dan ze opgeven langs de openbare weg, ook zoeken op Google gaf geen duidelijkheid. De schatting die ik had gedaan kwam op 80/ 90 km en dat was wel te doen vonden wij, dus Rotenburg was onze eindbestemming die dag. Uiteindelijk waren we na 100 km. fietsen om 17.15 in Rotenburg en hebben de camping zien liggen........ja dat is slim.....wij fietsten aan de verkeerde kant van het water, dus weer een stukje terug om via een brug naar de goeie kant te komen bij de camping.
Mooie camping een fijn biertje en voortreffelijk weer, echt weer om nog een glas bier te proberen, tent opgezet en lekker zelf op een brandertje het avondeten gemaakt. Het eten is zo eenvoudig als wat maar smaakt in de buitenlucht, na een autorit van 330 km. en fietstocht van 100km. als een diner in een restaurant met wel 10 sterren.( toen wij `s avonds aan de wijn zaten hadden we nog meer sterren)

Na het eten pak je weer de fiets en gaat even de omgeving verkennen , uiteraard naar Rotenburg, een mooi klein plaatsje met vakwerk huizen, kinderkopjes en een langzaam stromende Fulda, In deze plaats is ook de fabrikant van Bruhl Hosen gevestigd, een broekenfabrikant waar Roetgerink Mode afnemer is, ik had het willen opzoeken en misschien ook wel willen bezoeken maar je bent "out of business".
Nog een avond wandeling gemaakt om even wat andere spieren te gebruiken en na een flesje wijn zochten we allebei onze slaapzak op om de 2e etappe voor te bereiden.
We hebben goed geslapen en na het wassen scheren en het inpakken van de tenten en tassen gaan we naar Rotenburg om een ontbijt te halen en een lekkere bak koffie, gisteravond hadden we al een adresje ontdekt dus op naar de broodjes. We hebben een nieuwe sport ontdekt, "wie maakt het lekkerste/ meest bijzondere ontbijt"" nou dat was een verrassing, het werd kaas met ei en vleeswaren met sla en nog wat. we geven de mevrouw wat complimenten 6 punten en de groeten en fietsen weg in de richting van Bibra.
Bibra is een stad die voor ons van betekenis is omdat wij daar de Fulda verlaten en een doorsteek maken naar de Werra, deWerra hebben we al eerder zien stromen in onze vorige fietstocht en als route heeft dienst gedaan van Rijssen naar Praag
De doorsteek in Duitsland geeft altijd wat
onzekerheden, je fietst namelijk niet langs een rivier daarom is het niet
helemaal duidelijk of je een klim moet maken of dat het een vlakke route wordt,.
uiteraard is het wel op een kaart een beetje te zien, maar toch.
Het valt mee we moeten een klim doen Bij Hönebach maar kunnen dan een afdaling
doen waar je van kunt smullen. We gaan met een gangetje van 7 km. p/u naar boven
en denderen met veel geweld (zo`n 57 km p/u) naar beneden over een brede stille
weg dwars door een dorp, ik kon het niet zo snel lezen maar volgens mij was het
Widdershausen, we fietsen door richting Dankmarshausen. De rivier Werra is
een rivier die ontspringt in het voormalig Oost Duitsland de DDR, De rivier is
op veel plaatsen een grensrivier geweest en vormt nog steeds een schril contrast
tussen Oost en West. Zo ook in Dankmarshausen, een dorp die verlaten lijkt en
armoedig aandoet, er ligt in de nabijheid een gigantische voorraad kali
afkomstig uit de kalimijn, in de volksmond noemen ze het der zuckerhut 
omdat het als een witte hoed uit het landschap steekt en het is een gigantische berg dat kan ik je wel vertellen.Ons plan was om in deze omgeving weer een camping te zoek en er te overnachten maar in een kleine vergadering zonder voorzitter hebben we besloten om maar gewoon door te fietsen, dit omdat we nog veel tijd over hadden en later nog een museum willen bezoeken. Op de fiets richting Eisenach maar wel via de Werra. In Berkla-Werra hebben we geluncht, we worden ontvangen met het geklepper van ooievaars die op een oude fabriekspijp een nest hebben gemaakt. Ik ervaar het als nostalgie, ooit heb ik klepperende ooievaars op de wieken van de molen in Dijkerhoek mogen horen en nog steeds is het typische geluid hetzelfde gebleven. Ik hoor nog mijn moeder zeggen "heur, zie bint d`r wier". In een doods dorp met veel werkeloosheid en beroete panden gaan we zitten op een terras waar een serveerster ons een lekkere kop ossenstaartsoep voorzet. Helaas er moest wel weer een os aan geloven want er zat voor ten minste 1 schwanz in. Van Berka fietsen we naar Wichmannshausen, in de buurt van Eisenach . Op dat moment hebben we nog geen definitieve overnachting kunnen bepalen, op een bord langs de weg zien we dat we wel ergens kunnen kamperen maar op onze kaart is niets te zien wat een camping moet zijn. Ondertussen krijgt Wim het gevoel dat zijn achterband wat minder hard is, in veel gevallen betekend dat er een gaatje in de binnenband zit. Bij Wim is dat in dit geval geen uitzondering, we overleggen even en ik houd de band in de gaten (woordspeling !!!!! ) En ja hoor lek, even volhouden want hij loopt niet snel leeg. In Mihla zie ik een Reparaturhaus, allebei in de remmen en Wim laat de band oppompen tot 6 bar, de monteur kijkt verbaasd en ik ga 10 meter verder van de fiets staan, hij en ik zijn beiden bang voor een ontploffing. onder het pompen vragen we of er inderdaad een plek is waar we kunnen overnachten, hij weet ons te vertellen dat er wel eens gekampeerd wordt op het terrein van het plaatselijke zwembad. Met 6 bar in de band en een goede tip zoeken we het zwembad en warempel er is een eenzame badmeester/beheerder/grasmaaier aanwezig en kijkt ons onderzoekend aan , alsof wij zonderlinge wezens zijn ( hij kent ons niet) Wij mogen kamperen op het terrein we krijgen een kinderbadkaart en hij maakt de kachel aan zodat we kunnen douchen. De kinderbadkaart is nodig als wij willen zwemmen "ordnung muss sein und regel ist regel" Ook geeft hij ons de sleutel van het terrein zodat we kunnen gaan eten in het dorp en ook weer op het terrein kunnen komen we zijn tenslotte de enigste gast op het terrein
We zetten de tent op, gaan zwemmen en douchen, plakken de band van de fiets van Wim ( even het gaatje opzoeken in de grootste plas water die we kunnen vinden, het zwembad natuurlijk) en gaan daarna lekker een biertje drinken in "das graues schloss".We nemen nog een flesje wijn mee en gaan naar onze slaapplaats met privé zwembad, nog nooit zo`n accommodatie gehad, we hebben die dag zo`n 70 km. gefietst dus gaan de beentjes met plezier in de slaapzak.

We staan om 8.00 u. op en laten ons verwennen in de grote badruimte, scheren wassen inpakken en weer op de fiets naar een immbiss om weer een verrassing te bestellen, De verrassing kwam in de vorm van broodje ei met ui, koffie en broodje worst o.i.d. en een broodje zure haring met ui en dat voor 10.00 u.`s morgens en het smaakte erg goed.Deze dame kreeg 7 punten
Nog steeds mooi weer, we gaan richting Eschwege we willen overnachten in de omgeving van Bad Sooden-Allendorf, maar weer laat de kaart ons in de steek i.v.m. het bezoek aan het "Grenzmuseum" kunnen we niet al te ver afwijken van de route.
De oplossing
Je stuurt een sms`je naar Margo met de vraag is er een camping in de buurt van Bad Sooden, Margo googeld even en komt binnen 10 min. met een antwoord "camping gevonden Asbach/Sickenberg, 2.5 km. na Bad Sooden." Dat komt verschrikkelijk goed uit we hoeven niet zo`n heel eind te fietsen en het museum ligt op een bergje in de buurt van de camping. Dus met de hulp van moderne communicatie zijn we op de goede weg en kunnen lekker ontspannen richting Bad Sooden fietsen. Onderweg probeer ik me te herinneren hoe ik gefietst heb toen ik naar Praag ging, ik kan geen plekken en plaatsen thuisbrengen alles is anders als wat ik dacht, ik heb in Kleinburschla gestaan met de tent maar kan de plek niet meer terug vinden, later blijkt dat er 2 routes langs de Werra lopen die elkaar kruisen en ieder aan een kant van de Werra lopen, vandaar. Tegen onze wil in drinken we onderweg een biertje met brot und bratwurst, je kunt niet langs zo`n bratwurst fietsen zonder het te proberen. We zijn lekker vroeg in Bad Sooden en nemen de tijd om even rond te kijken. Er is een oogstfeest en de hoofdstraat is versierd met slingers van alle graanproducten en felle linten, erg mooi om dit te zien, met name tegen de achtergrond van de vakwerk huizen is het een kleurig schouwspel. De camping wordt opgezocht en de tenten opgezet, weer op de fiets naar het dorp om wat te drinken ( moet van de dokter) en een lekkere pizza gegeten. We maken nog een wandeling en zoeken naar de makkelijkste weg naar het museum, het blijkt dat we er zeer dicht bij zijn dus dat wordt een makkie morgen, nog even wat kletsen over de route en we duiken de tent in.
Donderdagmorgen, het is 7.30 u. ik kijk uit de tent en zie geen hand voor de ogen, mist , mist en nog 3x mist, dat hadden we niet gedacht, op zich geen probleem omdat we toch eerst naar het grensmuseum willen maar het is dan overal zo nat en dat is niet prettig. we laten de tenten staan en vertrekken lopend naar boven, de berg op. Nou dat was een klim onderweg stoppen we zo nu en dan om van de natuur te genieten, de zon komt steeds beter door de mist en dat maakt het beeld steeds mooier. We zien de eerste tekens van de grens tussen Oost en West en verbazen ons. Alles is zo onrealistisch je weet dat het er was maar dat het zo zou zijn....Je wordt er een beetje stil van. Wat op mij een grote indruk heeft gemaakt is een kruisje van berkenstammetjes om aan te geven waar een vluchteling was neergeschoten. In het museum werd aan de hand van foto`s duidelijk hoe het gebeurd was, erg indrukwekkend met name als je weet dat het uiteindelijk tot niets heeft geleid om zo`n grens in te stellen. Het museum stelt niet veel voor, het materiaal wat wordt getoond is niet erg interessant, wel heb ik kaarten en plattegronden gezien die mij wel interesseerden dus niet voor niets de klim gemaakt.

De zon schijnt volop en we laten ons weer de berg afzakken naar de camping waar onze tenten al weer droog zijn. We pakken voor de laatste keer de zaakjes weer op de fiets en vertrekken tegen 11.00u. naar de Bakker op de hoek om de ontbijttest te doen. Als Wim voor de toonbank staat, waar niet al teveel meer in ligt, laat een duitse klant weten dat hij graag dat ene broodje wil kopen. Als Wim tegen de juffrouw zegt "ich möchte gerne alles wass sie haben" druipt de duitser af. De dame krijgt een zesje en een bonuspunt omdat we erg laat zijn en zij geen al te grote keuze meer had. Na het ontbijt wat ook een lunch mag heten gaan we weer op de pedalen, nu richting Hann. Münden waar de auto bij het station staat. Het zal nog zo`n 50 km. zijn schatten we om weer bij het beginpunt te komen en nemen soms de tijd om wat rond te kijken, andere keer trappen we tegen een noordwesten wind in en moeten moeite doen om een beetje tempo te maken. De lucht betrekt en als je bezweet naast de fiets staat is het eigelijk wat aan de frisse kant. !5.00 u. komen we in de buurt van de finish, we willen nog een rondje door de stad fietsen en een terrasje pakken om daarna naar Rijssen te rijden. Ons afscheidsetentje nemen we in De Markies in Rijssen en zijn zo om 20.00 u weer in huis.
een fantastische fietstocht, mooi weer, goed
humeur, lekker biertje, veel plezier 1 lekke band en de juffrouw met de zure
haring met koffie voor 10 u. `s morgens heeft de ontbijttest gewonnen.
waar gaan we volgend jaar fietsen?
-----------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Minden Westf. naar Hann. Münden
der weserradweg
gefietst met Wim van den Noort op 29 30 31 aug. en 1 sept. 2005 afstand 210 km
Ooit in het verre verleden hadden wij al eens het plan opgevat om samen een fietstocht te maken. Na diverse ontmoetingen en iedere keer weer diezelfde kreet "we gaan nog een keer.......", is het er toch van gekomen.
Met toestemming van onze echtgenotes stonden we
maandagmorgen om 07.00 uur klaar om met de auto naar Minden te rijden. Minden
ligt nabij Porta Westfalica, precies tussen Osnabrück en Hannover.. Na een
kleine 2 uurtjes rijden hebben wij een parkeerplek voor de auto gezocht en zijn
we begonnen de fietsen te bepakken, 2 lowrider tassen 2 achtertassen en een
stuurtas tevens op de bagagedrager het tentje.Het was inmiddels 10.00 u. toen we
aan de oever van de Weser stonden.Het weer was perfect de conditie goed en we
hadden er allebei zin in Veel tegemoet
komende fietsers groeten met een Moi`jn. Na een poosje zijn we Porta Westfalica
gepasseerd en komen in een heuvelachtig landschap, omdat we langs de Weser
fietsen hebben we daar geen last van, tot het moment dat we een bordje verkeerd
begrijpen en moeten klimmen als geiten, verkeerde beslissing genomen, maar we
worden door een keurige heer weer op het goede pad gezet. Het is inmiddels 12.30
u. als we een bäckerei zien met een terras en heerlijk vruchtengebak, dat
hebben we verdiend zeggen we tegen elkaar en nemen pauze. Het fietsen gaat ons
goed af en zo kachelen we tegen vier uur al aardig in de buurt van Hameln en
overleggen dat we de rit in 3 etappes gaan doen. We zien al een aardige camping
aan de overkant en besluiten eerst een lekker biertje te nemen op een terras in
de stad Hameln, je moet tenslotte weten waar je
overnacht.
Erg verstandig was dat niet, bij de volgende etappe hebben we eerst de tenten
opgezet en zijn daarna een biertje gaan drinken. Maar dat het lekker smaakte was
buiten kijf, we hadden alweer het gevoel dat we het hadden verdiend want fietsen
in duitsland is hard werken. We hebben daar in Hameln ons potje gekookt en
nog een wandeling gemaakt en zijn redelijk op tijd naar bed gegaan
Dag
2. 08.00 u. opstaan, aankleden, wassen, scheren enz dan de
tent weer afbreken alles op de fiets pakken en naar de stad voor een stevig
ontbijt. We zitten weer om 10.00 u. op de fiets en nemen nu de etappe naar
Höxter, ook zo`n kilometer of 70/80 en nemen daar rustig de tijd voor. Het weer
is zo fantastisch mooi dat we het bijna bijzonder vinden dat ons dit toekomt.De
route die wij gisteren hebben gefietst was mooi maar vandaag is het nog mooier,
het landschap is wat afwisselender en de route gaat door velden en bossen met
altijd de Weser in beeld. Wij ontdekken dat de Weser soms van links naar rechts
stroomt en soms van rechts naar links.Het kan niet aan de consumptie liggen want
we fietsen niet onder invloed van alcohol.
We kunnen
iedereen aanbevelen deze 2 etappes te fietsen, het hoogte verschil is minimaal
en er zijn voldoende overnachtings mogelijkheden.
Het is eind van de middag als we in Höxter arriveren en zetten daar de tentjes op. Op de camping kom ik een echtpaar tegen die in Tsjechié gekampeerd hebben, laten die nou ook de fam Wilzing kennen ( zie reisverslag Rijssen Praag ) en hun camping aan het Lipno meer hebben bezocht. Deze familie komt uit dezelfde geboorteplaats als Dhr. Wilzing. de wereld is klein. We hebben ons een pizza toebedacht en gaan met de fiets de stad in, kopen een flesje wijn, knoflookteentjes, zongedroogde tomaten en olijven, we hebben het echt verdiend, en al pratend en smikkelend wordt het donker.
Woensdagmorgen, de 3e dag, de zon staat alweer aan de hemel en we gaan het bekende ritueel afmaken. Het ontbijt smaakt weer goed dus zitten we weer om 10.00 u. op de fiets om naar Hann. Münden te fietsen. We vinden dit traject iets minder mooi, we fietsen wat verder van de Weser af en de route loopt ook gedeeltelijk langs B wegen waar auto`s ons in grote vaart voorbij rijden, we hebben wel een fietspad maar toch.
Persoonlijk verheug ik me op het weerzien met
Hann. Münden, op mijn fietstocht naar Praag heb ik een klein moment in H.M.
rondgekeken maar gunde mij geen tijd om er wat langer te zijn. Ik had wel gezien
dat het een prachtige stad is en er een fantastisch sfeertje hing. vandaar dat
ik mij al rond de middag ging verheugen op dat biertje in H.M. We krijgen wat
wind tegen dus trappen we ons door het Wesertal alsof het een wedstrijd is.
Omdat we eerder in Hann. Münden zijn dan we eigenlijk gepland hadden heb ik Wim
voorgesteld om morgenvroeg voor we op de trein stappen nog even een stuk van de
Werraradweg te fietsen, deze route maakte namelijk ook deel uit van de route
naar Praag en ik vond hem zo mooi dat ik er nog graag een stuk van wil fietsen.
We zijn ongeveer 16.30 in H.M en gaan eerst de camping op om onze tenten op te
zetten, dan de stad in. Ik vind het geweldig fijn om te horen dat Wim het ook
mooi vind, tenslotte heb ik de stad aangeprezen, we kijken eerst even rond en
gaan alsnog op een terras zitten om de beloning te ontvangen en weer vinden we
dat we het hebben verdiend. Wij gaan na de dorst goed gelest te hebben naar de
camping en koken ons potje, ook dat is genieten, we nemen er één glaasje wijn
bij en laten ons de soep en nasi smaken .
Later op de avond hebben in de binnenstad nog een kop koffie genomen en de stad bij avondlicht bewonderd. Ook hebben we het station opgezocht om te kijken waar en wat de mogelijkheden waren met de trein en op welke manier er een kaartje gekocht moet worden.We besluiten redelijk op tijd naar het station te gaan omdat we kaartjes moeten halen uit een automaat
donderdag 4e dag Volgens plan staan we niet te laat op en gaan in alle vroegte na eerst een ontbijtje naar de Werra en pakken daar de Werraradweg, veel details herken ik zo weer , bepaalde bochten ,bomen of stukken fietspad komen zo weer in herinnering terug, ik ben blij dat ik het nog even weer terug kan zien, blijkbaar heb ik die tocht toentertijd heel bewust gefietst.na een paar uur keren we terug op de camping om de boel in te pakken en reisklaar te maken. we zijn na een koffiestop om 12.00 u. op het station en gaan in gevecht met de kaartjesautomaat. Het is ons niet gelukt om binnen een half uur de kaartjes te kopen en geven het maar op in de hoop dat ze ons niet uit de trein zetten. We zitten maar net in de trein of er komt een pet langs die wel even zal vertellen hoe het een en ander moet. Achteraf wordt het onze beste vriend, hij bespaart ons 52 Euro en wil absoluut geen fooi aannemen. Hulde aan Der Regionalbahn. het reizen valt niet tegen , er is plaats voor onze fietsen of er wordt plaats gemaakt, op vriendelijk verzoek van Wim, en zo gaan we via Göttingen en Hannover weer naar Minden waar we om 17.00 u. arriveren. het einde van onze tocht .....................met fiets en trein ging het fijn
deze
tocht was in totaal bijna 300 km
.
voor info zie : http://www.radtour4u.de/rahmen3.html

====================================================================================
|
RIJSSEN----PRAAG 2003 |
|
Vrijdag 22 augustus, het is 14.00 u. en ik word
uitgezwaaid door familie vrienden collega`s. Het is nu eindelijk
zover want de voorbereiding was eigenlijk veel te lang. Het sputtert wat
en doe mijn regenjack aan maar na 20 km heb ik hem niet meer nodig. Mijn
doel vandaag is Winterswijk en kan dat makkelijk halen, met een aanloop
etappe van zo`n 45 km is het een leuk begin. Het welkom is hartelijk
en ik moet eerst koffie drinken de eigenaresse biedt mij aan in een lege
caravan te kamperen maar daar voel ik niets voor, dan maar in de voortent
dat is een goed alternatief en we zijn beiden content. `s Morgens word ik
gewekt door een muis op mijn arm en een kikker die zich rot schrikt van
een voorbij zeilend
muisje.........
8 uur zit ik op de fiets om naar Münster te fietsen.. Het weer is goed en ik fiets al snel door een mooi golvend landschap met goede wegen, alhoewel een politieagent mij er wel even op attendeert dat er naast de weg ook een fietspad is voor Hollanders. Voor het eerst maak ik nu mee wat ik mij vaker zal overkomen n.l. de Duitsers weten weinig van campings. Het kost wat zoeken en vragen voor ik de camping gevonden heb en zo wordt de etappe wel 12 km langer. Geen punt want de zon schijnt. Ik doe mijn eerste wasje en dat droogt snel. Het is zondagmorgen iedereen slaapt nog behalve een collega fietser en ik, we vertrekken, ieder z`n eigen weg. Mijn doel is vandaag Paderborn via mooie binnenweggetjes kom ik met fanfaremuziek aan in Schloß Neuhaus / Paderborn en zet mijn tent op, kook een potje macaroni en fiets nu zonder bepakking nog wat rond en bel naar huis. Slapen gaat bijzonder goed om 22.00 u. plat en om 0600
u. weer op. Het is lastig om door een Duits stadje te
fietsen A. je hebt andere fietspaden en
B. je kan soms moeilijk de route
weer oppakken. Zo ook in Paderborn, met wat kijken naar kerktorens en
zonnestand zit ik aardig snel op 68 / B7. Het is maandag dus heb ik
veel last van vrachtauto`s en bussen. Niet iedereen waardeert een dwaas op
de fiets want daar zijn de wegen niet voor gemaakt. De zon doet goed z`n
best en de km vliegen onder mijn wielen door, wat wil je met een
westenwind in de rug.Die Kasseller Berge komen in zicht en het is verdraaid
lastig, korte stevige klimmetjes met altijd die denderende auto`s langs
mijn linker elleboog. Gelukkig draag ik korte mouwen zodat ik niet
onverwachts ergens achter blijf hangen (spiegeltje of zo) de etappe is wel
lang en warm. Tegen 16.00 u zit ik echt kapot, mentaal en lichamelijk lukt
het even niet meer, de zon brandt op mijn hoofd en het water is bijna op,
geen mens of dier te bekennen. Druivensuiker heb ik nog gevonden in mijn
tassen en en dat
geeft weer moed. Na wat rust en een goede tip en nog 10 km moet
ik een
goede camping vinden volgens een fietsende man. Een echtpaar verzekerd mij
dat er wel plek is, en ik waag de laatste klim, en ja hoor de camping is er,
helaas is Der Platzwart even niet op z`n plek en geen mens durft zijn taak
over te nemen dus wacht ik geduldig. Na het opzetten van mijn tentje en
het doen van mijn was, ga ik lekker eten. Wat schetst mijn verbazing als ik op mijn
schouder wordt getikt en een groet van een Duitse Mevrouw krijg. De dame
van afgelopen middag moest even kijken of ik wel een slaapplaats had
gevonden, erg zorgzaam en attent. Mijn grote
zorg is een andere route te fietsen dan vandaag, dus weer vragen.. 3
gepensioneerde agenten,1 dame en de serveerster konden het eerst niet eens
worden, maar toch heb ik daar een goede route van
gekregen.
. Op advies van de raad van Wijzen ging ik vroeg op pad richting Fulda, noordwaarts, om dan weer zuidwaarts langs de Werra richting Eisenach te gaan. De Wijzen hadden geen rekening gehouden met een umleitung cq een bouwput met wel 12 bulldozers en kranen en 1 fietsje met een mannetje die zo eigenwijs dwars door de put moest. Het was prachtig de reacties van die mensen te zien met name als je met je voortassen vast in een spoor zit. Dan langs de Werra, een prachtige fietsroute die ik iedereen kan aanbevelen. Ik ontmoet nu ook collega fietsers en er staan bankjes en er zijn wat meer ontspannings momenten. Ik fiets wel een flink eind om maar geniet wel van de natuur en de vriendelijke contacten onderweg. De mensen weten eigenlijk niet goed wat ze moeten denken als je zegt dat je naar Praag wilt fietsen. Ongeloof en bewondering liggen hier vaak dicht bij elkaar, maar ja ze kennen JB niet en na uitgelegd te hebben waarom ik dit doe, komt er toch wel begrip voor de trip Großburschla net voor Eisenach is mijn plek waar ik overnacht. Een kleine camping met wat oud sanitair, maar het ziet er schoon uit. Omdat ik van plan ben`s morgens vroeg te vertrekken krijg ik de sleutel van de douche mee, ik voel mij met zeer vereerd. Om 20.30 komt er nog een fietser de camping op fietsen en gaat uiteraard dicht bij mij staan alsof ik alles weet. Hij is een doorgewinterde fietser en hij adviseert mij niet de Rennsteig te nemen omdat de wind, de hoogte en de kou daar prettig fietsen onmogelijk maakt, we hebben nog wat andere mogelijkheden uitgezocht maar kwamen toch weer op de rechte B7 uit. Vroeg
uit de slaapzak, het is droog dus inpakken, douchen en wegwezen. De eerste
20 km naar Eisenach en dan weer langs de B7 via Erfurt Weimar naar Jena.
Hier zoek ik een camping, want mijn remmen zijn niet helemaal correct, mijn
videoband is vol en ik moet andere schoenen en campinggas kopen. De weg die
ik vandaag heb gefietst was beter dan bij Kassel maar wel weer
verrassingen, want opeens houdt een parallelweg op en dan moet je kiezen
tussen een sloot met doorns of 2 km terug fietsen. Een fijne etappe van
zo`n 127 km met alleen een vastlopende rem.en een straffe westenwind in de
rug die mij een vaart geeft van 31km/u. Voor de boodschappen ben ik te
laat maar dan doe ik dat morgenvroeg, tevens een goede reden om eens niet
om 8 uur op de fiets te zitten. De wekker loopt om 7.30 u. af en ik doe alles
lekker op m`n gemak. De kantine!!!!!!!!is open en ik koop er koffie en
brood en geniet in de ochtendzon. De boodscappen die ik moet doen
lukt niet helemaal. Ik koop lijm en een videobandje, leen een sleuteltje
voor de afstelling van de remmen en vertrek rond 12.00 uur richting Gera,
In Gera neem ik een Hopperticket naar Plauen. Een Hopper is een trein/tram
die korte trajecten rijdt van stad naar stad en wat vaker stopt dan een
trein. Om toch de boodschappentijd wat te compenseren is dat een
verantwoorde daad, vind ik . De
tent is nat en ik droog hem af alvorens alles weer op de fiets te pakken.
Mijn humeur is goed, want vandaag ga ik door de laatste Duitse bergen en de
campingbaas vertelde dat na Karlovy-vary de weg voor een groot gedeelte
dalend is. .Het Thüringerwald is mooi en van de auto`s heb ik geen last
meer. Mijn doel is Klingenthal waar ik de grens over ga
naar Tsjechië en dat lukt.
Ik
vertrek zaterdagmorgen 0m 8.00 u. Via een weg die ik al had verkend ben
ik redelijk vlot weg uit Karlovy-vary. Ik krijg of verwensingen of
complimenten naar mijn hoofd gesmeten maar het doet me niks ik ben 138 km.
van mijn doel af en niets of niemand kan mijn stemming bederven. Het is wat
bewolkt maar er is geen dreiging van regen, dus zit ik al voor 9.00 u.
dampend en zwetend op de fiets, (wat had die campingbaas ook al weer
gezegd?) trappend geniet ik van bossen,velden, rode aarde en prachtige
wolkenpartijen. Het is toch wel
koud boven op zo`n heuvel, ik sta bij een benzinestation en kijk naar
een thermometer die maar 11o C aangeeft, . vandaar die damp. Die 80 km trap
ik zo weg en de camping waar ik wil overnachten komt zowaar al vroeg in
zicht. Een modern bord aan de kant van de weg geeft mij het gevoel dat ik
hier goed terecht kan. Ik fiets naar het moderne hek wat hermetisch
gesloten blijkt, een paar blaffende honden begroeten mij en ik zie verder
geen tent of caravan, er komt beweging vanuit de receptie en een mevrouw.
loopt richting het hek vergezeld van de blaffende honden. Dobry den is
mijn begroeting en die mevrouw geeft eenzelfde antwoord wat mij enigszins
ontgaat vanwege de honden. "camping hier? tent? 1 persoon?" op
allerlei manieren probeer ik iets te formuleren. Foei en nogmaals foei
zegt de mevrouw tegen de honden en ik begrijp dat dat geen Tsjechisch is
maar Nederlands. Het is inderdaad Nederlands en de mevrouw is zoals ze zegt
min of meer gast. Ze gaat naar de receptie en informeert of ik daar
inderdaad kan overnachten, het kan en de receptioniste vraagt naar de
papieren. Er komt een man binnen die belangstellend naar het paspoort
kijkt en vraagt :"waar kom je vandaan?" "
Rijssen ", is mijn antwoord, dat weten ze hier toch niet te liggen.
"RIESS`N ??", vraagt de mevrouw die buiten bij de honden het
gesprek heeft gevolgd. Verbaasd geef ik haar een bevestiging en zij net zo
verbaasd "ik woon in Nieuwland en Jij?" ik woon daar ook en dan
pas ken ik de hond, die op mijn wekelijkse trimavond mij het leven wel
eens zuur heeft gemaakt,. nou ja zuur. Hoe is het mogelijk zover van huis
en dan zo`n ontmoeting. De mevrouw. uit Rijssen blijkt een zus te zijn
van de eigenaar. Camping BUCEK is vorig jaar aangekocht door de Nederlandse
Fam Wilzing die al 11 jaar lang een camping aan het Zuid Tsjechische
Lipnomeer beheerd, .voor meer info zie www.campingbucek.cz .
Ik werd op een bijzonder hartelijke wijze ontvangen en uitgezwaaid en ik
kan de camping, gelegen aan een mooi meertje en een rustige omgeving,
zeker aanbevelen. Mijn tocht zit er bijna op. Na een koude nacht heb ik de "buurvrouw" gevraagd of het mogelijk was mijn tent mee te nemen naar Rijssen zodat ik wat minder ballast zou hebben tijdens de treinreis terug en dat was mogelijk. Erg fijn voor mij en een verrassing voor Gerda. om op deze manier iets van mij te horen. Nu ik de tent kwijt ben zit er geen andere mogelijkheid meer in dan een pension te zoeken in Praag. De koffie met koek ging er op camping bucek goed in en ik vertrek voor de laatste etappe naar PRAHA. Het is maar 40 km. dus een fluitje van een cent. Als de contouren van Praha opduiken is het 11.45 u. en ik zoek naar het bordje PRAHA. En ja hoor daar is de bebouwde kom. Ik ben hier toch wel blij mee en bel naar huis dat het doel bijna bereikt is, ik moet namelijk met mijn fiets de Karelsbrug over en het grote plein voor de Tynkerk bezoeken. .
Mijn doel is bereikt, ik kan nu Praag gaan bezichtigen,genieten van de sfeer,architektuur bewonderen en mij verbazen over de mensen die hier van heinde en ver naartoe stromen om dit allemaal te bewonderen. 4 Dagen loop ik door Praag en kan er niet genoeg van krijgen, zie dan ook elke keer weer nieuwe dingen.
Mijn reispapieren maak ik ruim voor vertrek voor elkaar en geniet nog van wat mooie plekjes in Praag voor ik definitief vertrek. Vrijdagmorgen, 5 september het is 5.00 u. en ik spring uit bed, gelukkig ik heb me niet verslapen anders zou ik opnieuw een kaartje moeten kopen en een dag moeten wachten, dus ontbijten wassen enz. en de fiets bepakken en wel zo, dat de bagage er in de trein makkelijk af kan. Ik vertrek 06.20 u. uit mijn pension. Het is zonder tegenslag 25 min fietsen dus ik ben mooi op tijd. De reis verloopt prettig en na 1 overstap in Berlijn sta ik om 17.00 u. in Hengelo op het station, waar ik door Gerda en Margo begroet wordt. Deze fietstocht heb ik gemaakt om later niet te hoeven zeggen, "ik had het zo graag willen doen, maar helaas het kan nu niet meer". Veel mensen stellen hartenwensen uit tot ze denken daarvoor tijd te hebben, maar voor velen is dat dan niet meer mogelijk. Ik wil alle mensen die mij voor, tijdens en na terugkomst gesteund hebben hartelijk bedanken. Speciale dank aan Gerda, Margo en Jeroen
|
|
|